Al-i İmran Suresi 26. ayeti kerime;

Efendim bir ayet var, 26. ayet-i kerime, yine evvela yanlışını okuyacağım, sonra doğruyu okuyacağım. Resulüm de ki, mülkün gerçek sahibi olan Allah'ım, sen mülkü dilediğine verirsin ve mülkü dilediğinden geri alırsın. Dilediğini yüceltir, dilediğini de alçaltırsın. Her türlü iyilik senin elindedir. Gerçekten sen her şeye kadirsin.

Altına ufak bir yazı yazmışım. Evvela orayı okuyayım. Bu da manayı açıyor zaten. İnsanların dilemesi kaderleri içerisindeki imtihanlarıdır demişim. Burada Allahu Teâlâ'nın insanlar üzerindeki dilemesi değildir. Ne demişiz? Doğrusunu okuyoruz. Resulüm de ki, mülkün gerçek sahibi olan Allah'ım. Sen mülkü dileyene verirsin. Ve mülkü dileyenden geri alırsın. Adam bıkıyor. Ben yapmam bu işi diyor. (?) Efendim yahut ortaklarına bir kazık atıyor. Dağılıp geçip gidiyor. Efendim dileyeni yüceltir. Dileyeni de alçaltırsın. Öyle ya. Allah'a sen sırtını dönersen Allah mı diledi sen bana sırtını döndü beni? (?) Allah'ın indinde kendini alçaltırsın. (?) Allah'a yönelirsen kendini yüceltirsin Allah'ın indinde.

iyilik senin elindedir. Gerçekten sen her şeye kadirsin. Kader ve şer Allah'tan ya. (?) Bu iyilik yapana. İyilik Allah'ın elinde iyilik. Niye? İyilik senin elinde diyoruz. İyilik. İnsan cahildir. Küfre gitmiştir. Şimdi Allah'ın elinde iyilik olmasaydı o küfre gittiği zaman buna iyilikte bulunmazdı. Sana iyilik yakışmaz derdi. Ama ne yapıyor? Oradan tövbe istiğfar ettiği zaman Allahu Teâlâ onu kendi hükmü içerisine alıyor. İyilik onun elinde. Gerçekten her şeye kadirsin diyoruz. Evet.