Yunus Suresi 100. ayeti kerime;

Yunus Suresinin 100. ayet-i kerimesi de yanlış açılan bir ayet-i kerime. Ne diyor burada? Allah'ın izni olmadan hiç kimse inanmaz. O kullarını, o akıllarını kullanmayanları murdar, inkarcı kılar diyor. Burada tamamen yanlış açılan ayetler. çünkü insan Allahu Teâlâ'nın ahdini bilmezse yani ahitleşmenin A'raf Suresinin 72. ayet-i kerimesini bilmezse buraları açamazlar. (?) Allah'ın izni olmadan hiç kimse inanmaz diyor. O zaman niçin bizlerden ahitleşti? Niçin ahitleşti? Efendim o zaman kulların arasında ayırım yaptı işte. Yani dilediğini cennete, dilediğini cehenneme sokacak. Onun izni olmadan diyor.

Akıllarını kullanmayanları murdar, inkarcı kılar. (?) Hem Allah'ın izni olmadan diyor. Bak Allah'ın izni olmadan. Hiç kimse inanmaz. İlla Allah'ın izni olacak da o inanacak. E o zaman niye bizden ahitleşti? Onu ahitleşmesine izin yok. Sen Müslüman, sen kafir yaptım. Seni cehennemlik yarattım. Seni de cennetlik yarattım derdi yani. Kimse ona bir şey söyleyebilir mi? Bu Allah bu. İstediğini yapar. Ama Allah kulları arasında ayırım yapmaz ki. Onun merhameti fazla. Ve ondan sonra ne diyor? Akıllarını kullanmayanları murdar, inkarcı kılar. Şimdi burada ayetin doğrusu şöyle. Hiçbir nefis yok ki Allah'ın iznine bağlı olmasın.

Bak hiçbir nefis yok ki Allah'ın iznine bağlı olmasın. Yani Allah'a itaatkar yahut da Allah onu kendi varlığı içerisinde yaratmış o nefsi insana vermemiş olmasın. Elestü bi-Rabbiküm hitabında Allahu Teâlâ ile ahitleşen her nefis Allah'ın izni olmadıkça kaderini değiştiremez. Allah'ın izni olmadıkça kaderini değiştiremez. O akıllarını kullanmayanlar burada inkarcıdırlar.