İsra Suresi 46. ayeti kerime;

Kırk altıncı ayet-i kerimesi ise: Ayrıca onu anlamamaları için kalplerine bir kapalılık diyor ve kulaklarına bir ağırlık veririz. Sen Kur'an'da Rabbinin birliğini yâd ettiğinde onlar canları sıkılmış bir vaziyette gerisin geri dönüp giderler. İşte demin söylediğim gibi. Ama bu yanlış açılan bir ayet. Niye yanlış açılan? Ayrıca onun anlamamaları için kalpleri kapalı. Ne diyor? Allahu Teâlâ kişi kendi kalbini kendisi kapattırıyor. Hatemallahu ala kulubihim ve ala sem'ihim ve ala ebsarihim gışaveh ve lehum azabun (?) azim. Onların diyor, kalpleri Allahu Teâlâ'ya kapalı. Yani kapattırdı. Ben seni tanımıyorum diyor zaten.

Allah'ı tanımadığı için. Ne oluyor? Kalpler ona göre kapalı. Kulaklar zaten onun söylediğini işitmiyor. Tıkalı. Gözler ise zaten onu görmek istemiyor. Perdeli. E bu durumda onlar için büyük bir azap var diyor Allahu Teâlâ. (?) Çünkü benden başka bir ilah yok ki sizi o benim dışında sizi yaratanlar kurtarsın. Evet. Ayrıca onun anlamamaları için kalpleri kapalı ve kulaklarında ise ağırlıklar vardır. Sen Kur'an'da Rabbinin birliğini yâd ettiğinde onlar canları sıkılmış bir vaziyette gerisin geri dönüp gidenler diyor.

Bu benim başıma çok geliyor bu ayet. Hakkı anlattığımız zaman bakıyoruz insanlar duvar gibi. Duvar dinlemek istemiyor. Bakıyorsun ayrılıyorlar.

Veyahut kendi aralarında başka mevzu konuşuyorlar. Ben de aynı zamanda kesiyorum mevzuyu. Anlatmıyorum. Evet.

Neye benziyor bu? Padişah hazineyi açtı ilim satırıyor şey para veriyor dağıtıyor oradan (?) geçenler 'Ya sen kimsin, senin paran sana' bir daha eyvallah deyip gidiyor. Ne yapar padişah? Ha, senin ihtiyacın yoksa hazineyi kapar. Öyle mi? İhtiyacı olan gelir alsın. Ne güzel. Biz de öyle yapıyoruz zaten. Anlamıyorsa kendi aralarında konuşuyorsa, biz de anlatmıyoruz. Evet.