İsra Suresi 67. ayeti kerime;

Bir dersten, bir de sizden. Şimdi ne diyor? İsra Suresi'nin 67. ayet-i kerimesi. Denizde başınıza bir musibet geldiğinde ondan başka bütün yalvardıklarınız kaybolup gider. O sizi kurtarıp karaya çıkardığında yine eski haline dönersiniz. İnsanoğlu çok nankördür diyor. Şimdi son cümleye kadar doğru.

Eğer insanoğlu çok nankördür dediği zaman bütün insanları karşılıyor burada. İnsanoğlu çok nankördür. O zaman Allahu Teâlâ doğru dürüst nankör olmayacak insan da yaratamadı demek. Evet nankörlük var da çok nankördür diye. İnsanoğlu çok nankördür. Halbuki Allah'a teslim olan insanlar da var. Şimdi burada bu son cümle işi bozuyor. Halbuki doğrusu nedir? Sonuna kadar doğruyu okuyalım. Denizde başınıza bir musibet geldiğinde ondan başka bütün yalvardıklarınız kaybolup gider. O sizi kurtarıp karaya çıkardığında, yani o dediği zaman Allahu Teâlâ'nın zatı. Sizi kurtarıp karaya çıkardığında yine eski halinize döndüğünüzde böyle insanlar çok nankördür. Böyle insanlar.

Yani Allah'a yalvardık da karaya çıktığında efendim Allah'a sırtını dönen insanlar böyle insanlar çok nankördür. Yoksa insanların çoğu, hepsi öyle nankör değildir. İşte burada Allahu Teâlâ bu şekilde sıfatlanmış olur ve insanların da çoğu nankörse, yani insanların çoğu nankördür diyor. İnsanoğlu çok nankördür. İnsanoğlunun çoğu demiyor. İnsanoğlu çok nankördür. Çok nankörse Allah böyle yarattıysa insan ne yapsın? Ama insanın kendi inisiyatifle, nefsi hevasıyla, arzu ve isteğiyle, yapacağı fiili icraatlerle insan kendini Allah'tan uzaklaştırırsa diğer insanlar onu kıyaslayamazsın ki. Hani bilenle bilmeyen bir olur mu diyor burada da ayet-i kerimede. Demek ki bilen nedir?

Ben yalvardım Allahu Teâlâ'ya. Rabbim bizim duamızı kabul eyledi. Ömrümüz de bitmediği için bize terörden karaya çıkarttı. (?) Allahu Teâlâ'ya hamd ü senalar olsun diyecek. Öbürü de ne diyor? Unutup yaptığı duayı unutuyor, geçip gidiyor. Şimdi onunla bu bir olur mu? E Allahu Teâlâ şimdi bütün insanları nankör mü yarattı? Evet.