Saffat Suresi 160. ayeti kerime;

Allah'ın ihlasa erdirilmiş kulları müstesnadır. Onlar azap görmeyecekler. Allah'ın ihlasa erdirilmiş kulları müstesnadır. Onlar azap görmeyecekler. Kim bunlar? Allahu Teâlâ'nın şefaat hakkı verdiği insanlar, belli bir dereceye yükselmiş olan insanlar, daha doğrusu nefs-i raziyede, beşinci halde, nefsin beşinci halinde Allahu Teâlâ'nın ilmiyle yoğrulmuş olan insanlar, sizin alimlerinizin ahirete intikali, güneşin gidip de karanlığın gelişi gibidir dediği insanlar. Bunlara Allahu Teâlâ şefaat hakkı verecek. İşte bunların yüzlerine diyor. (?) Orada ne bir hüzün ne de bir leke bulaşacak. Değilseniz hata yapmaz mıyız? (?) Yaparız tabi ya.

Bu durumda o hatayla ahirete gittiğimiz zaman Allahu Teâlâ adalet sıfatıyla benim kulum bu yaptıysa yaptı mı diyecek. Öbürü diyecek ki benim bunda hakkım var, benim hakkımı ver. Allahu Teâlâ da senin bu kulunda ne kadar hakkın var, bu kadar. Al sana bu kadar onun ikimizdi, kabul ettin mi? Aman Allah'ım, ettim diye (?) keşke biraz daha fazla olsaydım işte ondan ödükeyi kaldırıyor yoksa (?) haklarını veriyor. İşte böyle Allah'ın sevdiği kulları arasına girmek. Bundan yarışmak. Dünya nasıl olsa geçecek. Hepimiz bir gün bu ölüm ecelini, eceli tatacağız. Bütün nefisler ölümü tatacak. Dönüşünüz bana dediği ayet-i kerimesine göre.

Dünyada hem geçimimizi sağlayacağız hem dünyamızı imar edeceğiz. Çünkü Allahu Teâlâ dünyanızı imar edin diyor. Hem de bu geçim içerisinde bizim yapmış olduğumuz sevap ve günahlarla kendimizin nasıl bir insan olduğunu Allahu Teâlâ'ya ispatlayacağız. Her konuşmamız, her adımımız, her saniyemiz bir görünüm altında. Hiçbir kimse hiçbir şekilde isyan edemeyecek, inkar edemeyecek. Yaptıklarına karşı. Ben bunu yapmadım diye isyanda bulunamayacak. Evet.