Zümer Suresi 19. ayeti kerime;

On dokuzuncu ayeti kerimeyi de yanlış açmışlar. Yanlışını okuyorum: Resulüm! hakkında azap hükmü gerçekleşmiş olan kimseyi ve ateşte olanı sen mi kurtaracaksın diyor. Evet, ne güzel değil mi? Ama yanlış. E burada yanlış nerede? Bir de okuyorum: Hakkında azap hükmü gerçekleşmiş olan kimseyi ve ateşte olan sen mi kurtaracaksın?

Ben açayım burayı size. Şimdi burada ne diyor? Hakkında azap hükmü gerçekleşmiş olan kimseyi, Allahu Teâlâ dilediğini sen azaba sen de cennete hani diyor ya dilediğini (?) cennete dilediğini cehenneme diyor ya, onun karşılığında olan bir kelam bu. Halbuki hakkında kendisine azap hükmünü gerçekleştirmiş olan kimse, yani isyanıyla Allah'a isyan eden kimse, tanımayan kimse. Bu durumda insan kendi isteğiyle, kendi arzu ve isteğiyle, muradıyla karşısında duran Allahu Teâlâ'yı kendisini yaratıcı olarak bilmedi, kendi hayalindeki Rabb'i bekledi. Neresi bu? Ruhların yaratıldığı lahut alemi mi? (?) Allahu Teâlâ hepsini karşısına almış ne kadar insan gelecekse.

Orada yaratmış sizin Rabbiniz benim dediği zaman. İşte oradan insanlar üç sınıfa ayrıldı. Üç sınıfa.

Bir üçüncü cümle de sâbikûn cümlesi. Evliyalar, enbiyalar, şehitler, şühedalar cümlesi. Evet. Burada Allahu Teâlâ insanların arzu ve isteklerine göre ne istedilerse verdi. Şeytanın istediği gibi. Şeytan ne dedi? Bana kıyamete kadar bir ömür ver dedi. (?) Verdim dedi. Ben insanları göreyim insanlar beni görmesin dedi. Onu da verdim dedi. Ben insanların kan mecralarında dolaşayım dedi. Onu da verdim dedi. Niye verdi? Eğer vermeseydi, herhangi birisini kısıtlasaydı, acaba Allahu Teâlâ'nın yarattığını bu bozabilecek de onun için mi vermedi diye aklımıza gelebilirdi. Ama şeytan ne istediyse verdi. İşte biz de ne istediysek bize verdi.

İrade iki dedik ya, irademiz içerisinde. Evet. Onun için hiçbir kimse yaptığı suçu Allah'a isnat edemeyecek. Herkes kendi fiiliyatıyla yapmış olduğu fiili icatlarla hesaba çekilecek. Sevap ve günah ile.