Zümer Suresi 42. ayeti kerime:

Zümer Suresi'nin 42. ayeti kerimesi de yanlış (?) açılmış Allah ölecek olanın ölüm zamanı gelince, ölmeyenin de uykusundayken canlarını alır, ölmeyenin de canını alır.

Allah ölecek olanın ölüm zamanı gelince, ölmeyenin de uykusundayken canını alır da ölümüne hükmettiği canı alır. Bu sefer. Ölümüne hükmettiği canı alır. Öbür canı da aldı ya. Ne diyordu? Ölmeyenin de. Yani ölmeyen de canını almaz. Burada canını aldın. Pekâlâ. O adam can alındı mı? İş bitti. Can alındı mı iş bitti.

Ötekini muayyen bir vakte kadar bırakır. Şüphe yok ki bunda iyi düşünecek bir kavim için ibretler vardır diyor. Burada nasıl düşüneceğim ki ben bunu artık? Bak Allah ölecek olanın ölüm zamanı gelince uykuda da olsa ölümüne hükmettiği canı alır. Bak. Ölümüne hükmettiği canı alır. Uykuda da olsa. Ötekini, yani uykuda uyuyoruz ya, ruhun bir kabzı var efendim. Ötekinin muayyen bir vakte kadar, uyuyor ya, muayyen bir vakte kadar, şüphe yok ki vakte kadar bırakır. Şüphe yok ki bunda iyi düşünecek bir kavim için ibretler vardır. Ne diyor şimdi burada? Siz hepiniz uyursunuz, gündüz de gezersiniz. Ölümüne hükmedilen gündüz de olsa ölür, gece uykusunda da olsa ölür.

Ölümüne hükmedilir gündüz gecenin Ölümüne hükmedilmemişse o gezer, gece uykusunda da yattığı zaman uykuda da uyanır, gene yaşar, ta ölümüne hükmedileceği zamana kadar diyor. Ne güzel ayet açık. Öbüründe yok onu da alır, onu da canını alır, öbürünü böyle yapar, şunu şöyle yapar.

Evet.