Mümtehine Suresi 1. ayeti kerime;

60. Sure'ye gelmişiz. Mümtehine Suresi'nin birinci ayet-i kerimesinde yanlışlıklar var. Yanlış var. Ey iman edenler! Eğer benim yolumda savaşmak, rızamı kazanmak için çıkmışsanız ben de düşmanım sizin de düşmanınız olanları sevgi göstererek, gizli muhabbet besleyerek onları dost edinmeyin. Bak burada ne diyor? İnsanın gülesi geliyor. (?) Allah kendi kafasına uydurmuş insan ayeti. Hani insan üzülüyor bir yerde. Ne diyor? Savaşmak eğer benim yolumda savaşmak rızamı kazanmak için çıkmışsanız benim de düşmanım. Allah düşman. Benim de düşmanım diyor. Yani şimdi kişi ne yapıyor biliyor musun? Seninle beni, seninle ben aramda ben sana yahut sen bana bir şey yapmışsan, kötülük yapmışsan ben de sana düşmanım.

Ya Allah düşman olmaz. Düşman olmaz kimseye. Allah kimseye düşman değil. Allah'ın gücü her şeye yeter. İnsan kendi nefsine düşmandır. Kendi nefsine. Sen Allah'ı kendi kafana göre sığdırıp da Ahmet'e ve Mehmet'e düşman olduğun gibi Allah'ı da kendin gibi uygulanır da insanlara düşman olduğunu (?) sanma. Allah kimseye düşman değil. Her nefis kendi yaptığıyla hesaba çekecek. Bunu hakimlerle beraber kıyasla. Hakimi dünyada Hakimin karşısına suçlular gelse suçlular bu kadar suçlulara hakim mi düşman? Kişi kendi nefsinde düşman onun kanunlarına göre devletin kanunlarına göre hakimin karşısına çıkıyor hakim de o kanunlara göre onu cezalandırıyor.

Allah'ın da bir şer'i kanunu var insanlar üzerinde. İnsanların hür yaşamaları için, zorda bulunmamaları için en güzel şekilde onlara kanunlarını yaşatmış, korumuş. Fakat onun kanununu beğenmeyenler medeni kanun değil, kanun yapıp bugünkü zorbalar, zorbalıklar hortlamış. Ve insanlar bu kanunlar içerisinde zulüm çekmekte. Haksız haklı oluyor, haklı haksız oluyor. Hakimlerin oyuncağı olmuş.

Şimdi burada çok söylenecek kelime var.

İnsan Allah'ın kanununa göre hareket etmiş olsa, Devletin bölünmezliği, milletin birlik ve beraberliği, vatanın bütünlüğü için, ağzını açan, vatana ihanette bulunan, bu devlet yararlı iş yapmasına rağmen, onun önünü kesmeye çalışan insanları Allahu Teâlâ, Maide Suresi 33. ayet-i kerimesinde ne güzel söylüyor. (?) Bunları duyur, acımadan öldürme. (?) Acımadan. Çünkü vatana ihanet eden ve bu devlete yaptığı bütün güzel işlere efendim karşı çıkan ve devleti efendim dış güçlere, karanlık emellere peşkeş çekerek onlarla bir olanlara bu kadar bu devlette yaşayan zamanlı insanların kanına girecek olanlara elbet ki (?) Allah ne güzel kanununu koymuş.

Bunları acımadan öldür diyor. Yahut sürgün et bunları diyor. Yahut çaprazlama ayakların ellerini kes diyor. Bak bakalım bir daha bu vatana ihanette bulunabilecek misin? Dış güçlerle beraber, karanlık emellerle beraber olup da bu vatana entrikalar çevirebilecek misin? İşte senin medeni kanun dediğin bu olaylarla devletimiz hala boğuşuyor böyle insanlarla. Evet.

Neymiş? Medeni kanunmuş. Hangi medeni kanun?

Evet, bir de şimdi burada Allah'ı insanlara düşman yapıyor. Sen kimsin Allah'ı kendi kafana koyup da insanlarla beraber seviyeye düşürüp birbirlerine insanlara da düşman ettiriyorsun. Bunun doğrusunu okuyorum. Ey iman edenler! Eğer benim yolumda savaşmak ya benim rızamı kazanmak için çıkmışsanız Allah'a düşman ve size de düşman olanlara sevgi göstererek, gizli muhabbet besleyerek onları dost edinmeyin. Ay ne güzel güzel. Ne diyor? Benim rızamı kazanmak için çıkmışsanız diyor. Allah'a düşman. Allah'a düşman. Ve size de düşman olanlara sevgi göstererek, gizli muhabbet besleyerek onları dost edinmeyin. Demin de söyledim.

Gayrimüslimle dost olunmaz. Oysa onlar size gelen gerçeği inkar etmişlerdir. Tabii Allah'ın Rabbimizin bize Kur'an'ı göndermesine rağmen hayır senin kitabın kitap değil deyip de Kur'an'a arkasını dönen alemlere rahmetle nur olarak ışık olarak gönderilen Kur'an'a sırt çeviren insan alemlere kafa tutuyorsa alemlerin sahibine kafa tutuyorsa seni gibi hiç sayar (?) hiç onların sözüne de güvenilmez. Rabbiniz Allah'a inandığınızdan dolayı peygamberi de sizi de yurdunuzdan çıkarıyorlar. Bak ne güzel. Tabii Mekke'den çıkartmadılar mı Allah'a inanıyorlar diye? Ben sizin saklı (?) tuttuğunuzu da açığa vurduğunuzu da en iyi bilenim. Çünkü bizlerle Allahu Teâlâ sizin Rabbinizim dediği zaman, A'raf Suresi'nin 172. ayet-i kerimesinde de biz Ademoğullarının zürriyetinden zuhur (?) edeceklerle ahitleştik dediğine göre, bizim arzu ve isteklerimizi bizim kendimize kader olarak yazan ve muradımızı bize senaryo olarak işleyen Allahu Teâlâ (?) bizim kalbimizin esrarını bilir. Esrarını. Onun için kıyamete kadar gelecek tek bir canlı yok ki onun ne yapacağını bilmesin. Sizden kim bunu yaparsa, onları dost edinirse doğru yoldan sapmış olur diyor. Evet.