Münafikun Suresi 4. ayeti kerime;

Evet, dördüncü ayet-i kerimede bir yanlışlık var. Onları gördüğün zaman kalıpları hoşuna gider. Konuşurlarsa sözlerini dinlersin. Onlar sanki duvara dayanmış kütükler gibidir. Her gürültüyü kendi aleyhlerine sanırlar. Düşman onlardır. Onlardan sakın. Allah onların canlarını alsın. Nasıl bu hale geliyorlar diyor. Burada sanki Allahu Teâlâ bilmiyor. Ne olduğunu da nasıl bu hale geliyor diyor. Şimdi bak onları gördüğün zaman kalıpları hoşuna gider. Hakikaten böyle bakarsın ki insan güzeli. Efendim iyi insan. Güler yüzlü senden çok güzel konuşur. Efendim dilleri çok güzel kelam eder. Çünkü dillerini güzel kelam edişi insanları kendilerine benzetmesi için onlara samimi ve güler yüzlü konuşmasıdır.

İnsanlar da onun o samimiyetine aldanır. O hoşuna gider. Halbuki o senin aslında düşmanındır. Açığını arar senin. Evet.

Onları gördüğün zaman kalıpları hoşuna gider. Konuşurlarsa sözlerini dinlersin. Onlar sanki duvara dayanmış kütükler gibidir. Her gürültüyü kendi aleyhlerine sanırlar. Çünkü bunlar uçan sineğin sesinden mana çıkartmaya çalışırlar. İşkillidirler. Çünkü münafıktır bunlar. Bunların asıl şeyleri münafık insanlar. Senin yanına gelir, senden onun yanına gider, ondan o şekilde konuşur. Acaba konuştuğu o ona söyledi, o da ona söyledi mi diye her konuşmanın kelamının altından bir efendim öküzün altında buzağı arar.

Düşman onlardır, onlardan sakın. Allah onların canlarını alsın. Nasıl da haktan yüz çeviriyorlar diyor. Nasıl da haktan yüz çeviriyorlar. Burada ne diyor? Allah onların canlarını alsın, nasıl da bu hale geliyorlar? Devlet elleri, evet, nasıl da haktan yüz çeviriyorlar. (?) Onlar Allah'ı bile bile inkar etmiş insanlar.