Şehâ! Bu benliği bâzâr-ı aşkda senden aldım benb Ânın çün bu derûnümde aradım seni buldum ben ..

Şehâ! Bu benliği bâzâr-ı aşkda senden aldım ben Ânın çün bu derûnümde aradım seni buldum ben Ne sen bensiz bilinirsin, ne ben sensiz bulunurum Seni bende, beni sende bulup seninle doldum ben Ne hikmettir bu âlemde kimi Mecnûn kimi Leylâ Hemân cümlesi sensin görüp hayrette kaldım ben Çü sensin aşık ı maşuk dahî Şîrîn ile Ferhâd Niçün Ferhâd olup bu varlığım dağını deldim ben? Ne sen bensin, ne ben senem ki; sen-ben şirk olur zîrâ Bu sen-ben defterini ol sebebdendir ki sildim ben Vücûd iklîmini bir bir teferrüc eyleyip ahîr Çü sensin Zâtî, yâ Maksûd!, ânın çün sana geldim ben.